اخیراً، برخی از سرمایهگذاران شرکتهای دولتی مرکزی گزارش دادهاند که از آنجایی که برخی استانها شروع به وضع این دو مالیات بر زمینهای فتوولتائیک بر اساس مساحت کامل کردهاند، این گروه صراحتاً ملزم کرده است که همه پروژهها هنگام قبولی در بررسی، بر اساس مساحت کامل برای این دو مالیات محاسبه شوند. «همراه با ریسک قیمت برق تحت سند شماره ۱۳۶، تقریباً هیچ پروژه فتوولتائیکی نمیتواند از بررسی عبور کند.»
در پاسخ به این موضوع، صنعت فتوولتائیک وضعیت کاربری زمین پروژههای فتوولتائیک در استانهای دیگر را بررسی کرد. یکی دیگر از شرکتهای دولتی مرکزی مستقیماً اظهار داشت که پروژه فتوولتائیک آن که در یک استان خاص در شمال غربی واقع شده است، از سال گذشته مشمول دو مالیات بر زمین فتوولتائیک بر اساس کل مساحت بوده است و بسیاری از پروژههای موجود که تکمیل شدهاند، در شرف "برچیده شدن" هستند. در همین حال، شرکت دولتی مرکزی نیز بر اساس زمین و دو مالیات وضع شده بر کل مساحت آرایه فتوولتائیک محاسبه کرده است. در نتیجه، پروژههایی که قرار است ساخته شوند، اساساً امکان ادامه ساخت و ساز را ندارند.
در مواجهه با کاهش مورد انتظار قیمت برق، همانطور که در سند شماره ۱۳۶ برای ترویج ورود کامل انرژیهای نو به بازار تصریح شده است، دو مالیات بر زمینهای فتوولتائیک که سالهاست تکرار میشوند، ضربه سنگین دیگری به سرمایهگذاریهای پاییندستی در فتوولتائیک که از قبل ناگهان رو به کاهش بود، وارد کردهاند.
مالیات کامل منطقهای، محاسبه هزینههای پروژههای فتوولتائیک را دشوار میکند.
اخیراً، یک سرمایهگذار اهل سینکیانگ به فتوولتائیک گفت که از سال گذشته، پروژههای فتوولتائیک در سینکیانگ مشمول مالیات تصرف زمین بر اساس کل منطقه شدهاند. قیمت برق از قبل پایین و سهمیهبندی بالای برق پروژههای فتوولتائیک، همراه با هزینه مالیات زمین، منجر به افزایش قابل توجه شده است. «نرخ بازگشت سرمایه این پروژه کاملاً غیرسودآور است.»
در سال ۲۰۲۳، قرار بود مالیات بر کل منطقه با استاندارد ۳ یوان به ازای هر متر مربع وضع شود. با این حال، پس از چندین دور بازخورد و مذاکره بین چندین سرمایهگذار، استاندارد نهایی مالیات ۰.۶ یوان به ازای هر متر مربع تعیین شد. با این حال، اگر با استاندارد ۲۵۰ مو به ازای هر ۱۰ مگاوات محاسبه شود، همچنان به معنای هزینه اضافی ۱۰۰۰۰ یوان به ازای هر مگاوات در سال خواهد بود. این سرمایهگذار گفت: «با نگاهی به چرخه تولید برق ۲۰ ساله، این به معنای افزایش ۰.۲ یوان به ازای هر وات هزینه است. پروژههای سینکیانگ اساساً در آستانه ضرر هستند. همراه با تأثیر سند شماره ۱۳۶، اجرای پروژههای بعدی کاملاً غیرممکن است. سایر سرمایهگذاران قبلاً بسیاری از شاخصهای فتوولتائیک را بازگرداندهاند.»
یکی دیگر از کارمندان یک شرکت برق دولتی مرکزی مستقر در استانی خاص در شمال غربی چین نیز گفت که مالیات تصرف زمین برای پروژه فتوولتائیک او از سال گذشته با همان استاندارد جمعآوری ۰.۶ یوان برای هر متر مربع، در کل منطقه وضع شده است. مالیات تصرف زمینهای کشتشده نیز با استانداردی تا ۸ یوان برای هر متر مربع، در کل منطقه وضع میشود. این کارمند شرکت دولتی مرکزی با درماندگی گفت: «استانداردهای جمعآوری قبل و بعد از تکمیل پروژه بارها و بارها تغییر کرده و شرکتهای فتوولتائیک را برای «از بین بردن» آنها اغوا کرده است.»
«در حال حاضر، هزینه زمین برای پروژههای فتوولتائیک بسیار بالاست. حتی برای پروژههایی که در زمینهای شنی و بایر کمجمعیت ساخته میشوند، هزینه زمین به ۲۸۰۰ یوان در هر مو میرسد. به عنوان مثال، هزینه خرید زمین حدود ۱۸۰۰ یوان در هر مو، هزینه احیای پوشش گیاهی مرتع در زمینهای ساختمانی حدود ۲۳۰۰ یوان در هر مو و بیمه بازنشستگی برای دامداران و غیره است.» این عضو هیئت مدیره شرکت دولتی مرکزی افزود: «با اضافه شدن مالیات بر استفاده از زمین شهری و مالیات بر اشغال زمینهای کشاورزی که بر کل منطقه وضع میشود، پس از اینکه سند شماره ۱۳۶ ورود کامل برق فتوولتائیک به بازار را ترویج میکند، به محض ورود به بازار فوری، مالیات و هزینههای زمین به احتمال زیاد سرمایهگذاری در نیروگاهها را به طور کامل از بین میبرد.»
یک توسعهدهنده از یک شرکت دولتی مرکزی در یکی دیگر از استانهای مرکزی و شرقی نیز گفت که از پروژه آنها خواسته شده است که دو مالیات مربوط به زمینهای فتوولتائیک را پرداخت کند، اما هیچ نشانه روشنی از نحوه پرداخت، زمان پرداخت یا نحوه تعریف منطقه وجود ندارد، بنابراین آنها هنوز هم ممکن است بدهی معوق داشته باشند. اگر یک مالیات کامل آغاز شود، «نرخ بازده پروژه غیرقابل ردیابی خواهد بود.»
توسعهدهندگان چندین شرکت مرکزی، در مواجهه با خطرات ناشی از قیمتهای نامشخص برق و جمعآوری مالیات بر زمین در کل منطقه، همانطور که در سند شماره ۱۳۶ تصریح شده است، اظهار داشتند که محاسبه مالیات بر زمین برای پروژههای فتوولتائیک تأیید شده، اکنون مستلزم جمعآوری مالیات بر زمین در کل منطقه است. اکثریت قریب به اتفاق شرکتهای مرکزی در سرمایهگذاری خود در پروژههای فتوولتائیک به طور فزایندهای محافظهکار شدهاند و تعداد کمی از آنها اخیراً هیچ پروژهای تأیید نشده داشتهاند.
سرمایهگذار مذکور با ابراز نگرانی گفت: «همچنان که استانهای بیشتری به تدریج جمعآوری این دو مالیات بر زمین را افزایش میدهند، نحوه جمعآوری آنها به یکی دیگر از عوامل کلیدی تعیینکننده «خط بقای» پروژهها پس از سند شماره ۱۳۶ تبدیل خواهد شد. با توجه به خطرات از پیش موجود، تنها گزینه محاسبه دقیق میزان جمعآوری بر اساس کل منطقه است.»
ضربالمثل «به جای بالا، پایین را انتخاب کن» تبدیل به یک حرف توخالی شده است.
موضوع دو مالیات بر زمین در صنعت فتوولتائیک، از «سیزدهمین برنامه پنج ساله» تا «چهاردهمین برنامه پنج ساله»، به مدت یک دهه این صنعت را درگیر کرده است. اینکه آیا آنها را وضع کنند، چگونه آنها را وضع کنند و استانداردهای جمعآوری آنها همیشه در اختیار مقامات محلی بوده است. استانداردهای مالیات بر زمین وعده داده شده در طول توسعه پروژه و استانداردهای پس از اتمام پروژه به طور قابل توجهی متفاوت هستند، که منجر به اختلال کامل در مدل درآمدی پروژههای فتوولتائیک نیز شده است. بسیاری از پروژهها در وضعیت زیانده قرار گرفتهاند.
در سال ۲۰۲۳، اداره ملی انرژی «تفسیر موردی طرح اجرایی ارتقای توسعه با کیفیت بالای انرژیهای نو در عصر جدید» را منتشر کرد و به وضوح بیان کرد که استانداردهای جمعآوری مالیات بر استفاده از زمین در استانها و شهرهای مختلف مشخص نیست و پدیده مالیاتهای چندگانه در یک مکان به طور مکرر رخ میدهد. قدرت تصمیمگیری محلی زیاد است و بسیاری از پروژهها هنوز هم پس از اتصال به شبکه یا بهرهبرداری برای چندین سال، دارای ادارات مالیاتی محلی و سایر ادارات هستند که مالیاتهای اضافی بر زمین وضع میکنند.
علاوه بر این، استانداردهای جمعآوری مالیات بسیار متفاوت است و پرداخت مالیات برای پروژههای مشابه در مناطق مختلف تفاوت قابل توجهی دارد. برای یک پروژه فتوولتائیک 10 مگاواتی، پرداخت مالیات سالانه از 78000 تا 2.04 میلیون یوان متغیر است که بار مالیاتی شرکتهای بادی و خورشیدی را به میزان قابل توجهی افزایش میدهد. به عنوان مثال، با در نظر گرفتن یک پروژه فتوولتائیک در یک منطقه خاص در جنوب غربی چین در سال 2021، مالیات زمین و هزینه فقط برای یک نیروگاه فتوولتائیک 200 مگاواتی از 150 میلیون یوان فراتر رفت و هزینه سرمایهگذاری پروژه بیش از 20 درصد افزایش یافت.
اگرچه اداره ملی انرژی از همه محلات میخواهد که از اصل «انتخاب پایینتر به جای بالاتر» پیروی کنند تا دامنه و استانداردهای جمعآوری مالیات بر استفاده از زمین شهری و مالیات بر اشغال زمینهای کشاورزی را به روشنی تعریف کنند، اما در اجرای واقعی، قدرت اختیاری دولتهای محلی محدود نشده است.
در حال حاضر، استانهای مختلف سه روش مختلف برای جمعآوری مالیات بر زمین دارند: بر اساس نقاط فونداسیون شمعی، سایههای آرایه مربعی و کل مساحت سایت. هزینه مالیات بر زمین در بین این سه روش بسیار متفاوت است. یکی از افراد آگاه در صنعت معرفی کرد: «بین مساحت فونداسیون شمعی، مساحت پیشبینیشده آرایه مربعی و مساحت سایت، رابطهای ۱:۱۰:۵۰ وجود دارد.»
یک سرمایهگذار خاص در استان هنان پیش از این به فتوولتائیک گفته بود که پروژهای که در سال ۲۰۱۸ به بهرهبرداری رسیده بود، بر اساس مساحت سایه اجزا به علاوه سایر مناطق، مساحتی حدود ۱۰۰۰۰۰ متر مربع با مبلغ مالیات ۴۳۰۰۰۰ یوان تعیین شده بود. با این حال، در سال ۲۰۲۳، مقامات مالیاتی خواستار پرداخت کل مساحت شدند، با مساحت مالیاتی ۱.۷۳۸ میلیون متر مربع، که در نتیجه مبلغ مالیات بیش از ۱۰ میلیون یوان شد.
باید تأکید کرد که بر اساس تحقیقات و اطلاعات عمومی، برخی مناطق در استانهای مختلف از جمله چینگهای، سین کیانگ، هوبئی، مغولستان داخلی، یوننان، شاندونگ، هنان و نینگشیا شروع به وضع مالیات بر زمین برای پروژههای فتوولتائیک کردهاند. اساسیترین استاندارد جمعآوری مالیات بر اساس مساحت عمودی آرایه است، در حالی که در برخی استانها، بر اساس کل مساحت میدان فتوولتائیک محاسبه میشود. برخی مناطق در وضعیتی هستند که ملزم به پرداخت مالیات هستند و هنوز جای مذاکره دارند، در حالی که در برخی مناطق دیگر، مالیاتها قبلاً پرداخت شدهاند.
در این راستا، سرمایهگذاران همچنین از مقامات محلی میخواهند که در مرحله اولیه صدور سند شماره ۱۳۶، تعدیل تطبیقی صنعت را به طور کامل در نظر بگیرند، جمعآوری دو مالیات بر زمینهای فتوولتائیک را به حالت تعلیق درآورند یا استانداردهای جمعآوری را در اسرع وقت روشن کنند و فضای محاسبه کافی را فراهم کنند تا سرمایهگذاران بتوانند اعتماد سرمایهگذاری کافی را حفظ کنند.
زمان ارسال: ۲۳ ژوئیه ۲۰۲۵




