در تاریخ 20 سپتامبر، برنامه «گفتگوی» شبکه CCTV Finance مصاحبه‌ای با موضوع «آینده برق» پخش کرد. مهمانانی مانند چیان ژیمین، عضو کمیته دائمی کمیته ملی کنفرانس مشورتی سیاسی خلق چین و معاون مدیر کمیته جمعیت، منابع و محیط زیست، ژو گونگشان، رئیس گروه GCL و ژانگ چوانوی، رئیس شرکت انرژی هوشمند مینگ یانگ، در این گفتگو شرکت کردند.
این بحث عمدتاً بر آینده انرژی، آینده برق و مراحل بعدی یا پیوندهای کلیدی در توسعه انرژی‌های نو متمرکز بود.
چیان ژیمین گفت که وضعیت کلی فعلی صنعت برق چین: به عنوان مثال، دوره‌های اوج مصرف معمول ژوئن و ژوئیه را در نظر بگیرید. زغال سنگ حدود ۶۰٪ از ظرفیت تولید برق، انرژی بادی و خورشیدی ۱۶٪، انرژی آبی ۱۷٪ و انرژی هسته‌ای تقریباً ۵٪ را تشکیل می‌دهد. با این حال، در واقع، ظرفیت نصب شده انرژی بادی و خورشیدی در حال حاضر از انرژی حرارتی پیشی گرفته است. اما سطح توانی که انرژی بادی و خورشیدی می‌توانند تأمین کنند، از یک سو به آب و هوا بستگی دارد و از سوی دیگر، به دلیل ماهیت متناوب آن، ساعات موجود نسبتاً کم است. بنابراین، در شرایط جدید، تضمین تأمین برق ممکن است چالش‌های کاملاً جدیدی را نیز به همراه داشته باشد.
ژو گونگشان، رئیس گروه GCL، معتقد است: «خروجی تولید برق را نمی‌توان بر اساس کل ظرفیت نصب‌شده تعیین کرد. انرژی باد و خورشید نامحدود هستند، اما ذاتاً منابع انرژی مکمل هستند و مطمئناً در آینده به منابع اصلی انرژی تبدیل خواهند شد. با این حال، لازم است یک مدل بزرگ دیجیتال و هوشمند ایجاد شود، یک سیستم انرژی جدید ساخته شود و منبع-شبکه-بار-ذخیره-مصرف و دیجیتالی شدن ادغام شوند.»
ژانگ چوانوی، رئیس شرکت انرژی هوشمند مینگ‌یانگ، خاطرنشان کرد: «ما نمی‌توانیم انرژی باد و خورشید را به عنوان انتقال برق از راه دور یا تولید برق در مقیاس بزرگ در نظر بگیریم. ویژگی آن در دستیابی به محلی‌سازی تولید و مصرف نهفته است و مزایا و ارزش اقتصادی آن همه در اینجا وجود دارد.» دوم، می‌تواند به توسعه سبز صنایع جدید بپردازد. سیستم صنعتی جدید فعلی و سیستم تأمین انرژی جدید، مانند قدرت محاسبات دیجیتال و نوسازی کشاورزی و مناطق روستایی، در آینده عمدتاً به برق سبز متکی خواهند بود.
وضعیت فعلی انرژی پایه در چین چگونه است؟
چیان ژیمین، عضو کمیته دائمی کمیته ملی کنفرانس مشورتی سیاسی خلق چین و معاون مدیر کمیته جمعیت، منابع و محیط زیست، وضعیت کلی فعلی صنعت برق چین را معرفی کرد: به عنوان مثال، دوره‌های اوج مصرف معمول ژوئن و ژوئیه را در نظر بگیرید. زغال سنگ حدود ۶۰٪ از ظرفیت تولید برق، انرژی بادی و خورشیدی ۱۶٪، انرژی آبی ۱۷٪ و انرژی هسته‌ای تقریباً ۵٪ را تشکیل می‌دهد. با این حال، در واقع، ظرفیت نصب شده انرژی بادی و خورشیدی در حال حاضر از انرژی حرارتی پیشی گرفته است. اما سطح توانی که انرژی بادی و خورشیدی می‌توانند تأمین کنند، از یک سو به آب و هوا بستگی دارد و از سوی دیگر، به دلیل ماهیت متناوب آن، ساعات موجود نسبتاً کم است. در عین حال، چیان ژیمین همچنین اشاره کرد که تحمل مردم برای کمبود برق در حال حاضر کمتر از قبل است. اگر اکنون به مدت نیم ساعت یا یک ساعت قطعی برق وجود داشته باشد، نه مردم عادی و نه هیچ صنعتی نمی‌تواند آن را تحمل کند. بنابراین، در شرایط جدید، ممکن است چالش‌های کاملاً جدیدی را برای امنیت تأمین برق به همراه داشته باشد.
ژو گونگشان، رئیس گروه GCL، گفت: «خروجی تولید برق را نمی‌توان بر اساس کل ظرفیت نصب‌شده تعیین کرد. انرژی باد و خورشید نامحدود هستند، اما ذاتاً منابع انرژی مکمل هستند و مطمئناً در آینده به منابع اصلی انرژی تبدیل خواهند شد. با این حال، لازم است یک مدل بزرگ دیجیتال و هوشمند ایجاد شود، یک سیستم انرژی جدید ساخته شود و منبع-شبکه-بار-ذخیره-مصرف و دیجیتالی شدن ادغام شوند.»
ژانگ چوانوی، رئیس شرکت انرژی هوشمند مینگ‌یانگ، خاطرنشان کرد: «ما نمی‌توانیم انرژی باد را صرفاً به عنوان انتقال برق از راه دور یا تولید برق در مقیاس بزرگ ببینیم. ویژگی آن در دستیابی به محلی‌سازی تولید و مصرف نهفته است و مزایا و ارزش اقتصادی آن همه در همین جا نهفته است.» دوم، می‌تواند به توسعه سبز صنایع جدید بپردازد. سیستم صنعتی جدید فعلی و سیستم تأمین انرژی جدید، مانند قدرت محاسبات دیجیتال و نوسازی کشاورزی و مناطق روستایی، در آینده عمدتاً به برق سبز متکی خواهند بود.
چه روندهای جدیدی در مصرف فعلی برق در حال ظهور است؟
چنگ لو، مدیرعامل شرکت فناوری انرژی دیجیتال شینائو، گفت: «امروزه، سهم برق در مصرف انرژی ترمینال‌ها بیشتر و بیشتر می‌شود. در گذشته، لوازم خانگی عمدتاً تلویزیون و یخچال بودند، اما اکنون خودروهای برقی، جاروبرقی و دستگاه‌های هوشمند بیشتری وجود دارد.» در چین، سهم برق در مصرف انرژی ترمینال‌ها اکنون از 30 درصد فراتر رفته است و انتظار می‌رود تا سال 2050 از 60 درصد فراتر رود و دوباره دو برابر شود. این امر تغییرات بسیار مهمی در ساختار قدرت ایجاد خواهد کرد.
کائو کایهو، مدیر موسسه تحقیقات انرژی ننگجیان، خاطرنشان کرد: «تا سال ۲۰۳۰، تعداد خودروهای برقی در کشور ما ممکن است به حدود ۱۵۰ میلیون دستگاه برسد. این عدد به چه معناست؟» از نظر تئوری، حداکثر بار آن ممکن است به ۲.۵ میلیارد کیلووات برسد. این تقریباً معادل کل مصرف برق کل جامعه است. اگر صنعت خودروهای برقی دچار اختلال شود، سیاست‌ها هدایت نشوند و نوآوری‌های فناوری به اندازه کافی سریع نباشد، ممکن است تأثیر زیادی بر کل سیستم برق داشته باشد.»
تانگ رنهو، رئیس شرکت سرمایه‌گذاری کربن ژونگچوانگ، گفت: «در حال حاضر، تقاضا برای برق در مراکز داده هوش مصنوعی رو به افزایش است. تا سال ۲۰۲۴، تقریباً ۲۰۰ میلیارد کیلووات ساعت برق مصرف خواهد کرد و تا سال ۲۰۳۵، سالانه به حدود ۱.۲ تریلیون کیلووات ساعت برق نیاز خواهد داشت.» چگونه می‌توان تقاضای ناشی از این نوع بار را برآورده کرد؟ بنابراین، در این مرحله، تطبیق عرضه و تقاضا در واقع با مرحله جدیدی روبرو است. این امکان وجود دارد که سیاست‌های صرف قبلی، مکانیسم‌های صرف و احساسات صرف نتوانند مشکل را حل کنند. باید به ابزارهای دیجیتال آینده تکیه کرد. چگونگی دستیابی به یک تطبیق سیستماتیک‌تر ممکن است مسئله‌ای باشد که طرف مصرف و طرف عرضه باید در آینده به طور مداوم با آن برخورد کنند.
چیان ژیمین، عضو کمیته دائمی کمیته ملی کنفرانس مشورتی سیاسی خلق چین و معاون مدیر کمیته جمعیت، منابع و محیط زیست، همچنین افزود: اگرچه هوش مصنوعی و همچنین وسایل نقلیه الکتریکی در حال افزایش هستند، اما هنوز یک چیز وجود دارد که باید در تقاضای برق لحاظ شود و آن تقاضا برای برق سبز است. تجهیزاتی که ما به اروپا صادر می‌کنیم از اوایل سال 2026 مشمول مالیات کربن خواهند شد. بنابراین، در واقع، تقاضای سبز نیز در تقاضا برای مصرف برق وجود دارد. این نیز یک مشکل عمده است که در حال حاضر صنعت انرژی و نیرو با آن مواجه است.
ظهور نیروگاه‌های مجازی دقیقاً چگونه چشم‌انداز آینده برق را تغییر خواهد داد؟
ژو گونگشان، رئیس گروه GCL، در این برنامه اشاره کرد: «اگر نیروگاه‌های مجازی واقعاً راه‌اندازی شوند، کل ظرفیت نصب‌شده تولید برق موجود می‌تواند ۱۰ تا ۱۵ درصد کاهش یابد. در واقع، در حال حاضر، تعداد زیادی از نیروگاه‌ها نقش واقعی خود را ایفا نمی‌کنند و بسیاری از تأسیسات برای بالاترین دوره‌های زمانی و بیشترین بارهای اوج هستند.» با ظهور نیروگاه‌های مجازی، می‌توان از طریق نیروگاه‌های مجازی، به پیشرفته‌ترین بارها رسیدگی کرد.
ژانگ چوانوی، رئیس شرکت انرژی هوشمند مینگ‌یانگ، گفت: ده سال پیش، من رویایی داشتم که مصرف برق نه تنها رایگان باشد، بلکه جبران خسارت نیز شود. پس از اینکه نیروگاه مجازی را کشف کردیم، الگوی مصرف انرژی در خانه نیز تغییر کرد. شما می‌توانید آزادانه الگوی مصرف برق خود را ترکیب کنید. وسیله نقلیه الکتریکی شما، سیستم ذخیره انرژی کوچک در خانه و سیستم خورشیدی پشت بام، همگی می‌توانند دارایی‌های برق شما را بسازند. از طریق نیروگاه‌های مجازی، ارزش دارایی‌های کربنی نیز وجود دارد. این امکان وجود دارد که شما در طول سال حتی یک پنی برای برق پرداخت نکرده باشید و همچنان بازده دارایی را که انرژی باید داشته باشد، کسب کنید. این احتمال امروز محقق شده است.
چیان ژیمین، عضو کمیته دائمی کمیته ملی کنفرانس مشورتی سیاسی خلق چین و معاون مدیر کمیته جمعیت، منابع و محیط زیست، افزود: تنظیم و کنترل شبکه برق فعلی به دلیل فراوانی منابع انرژی جدید دشوار است. با این حال، اگر نیروگاه‌های مجازی زیادی در آنجا وجود داشته باشد، می‌توان برق را توسط این نیروگاه‌های مجازی تنظیم کرد. در ساعات اوج مصرف یا زمانی که کمبود برق وجود دارد، نیروگاه‌های مجازی می‌توانند به کاهش بار کمک کنند. از همه مهمتر، هزینه ظرفیت تنظیم تشکیل شده توسط نیروگاه‌های مجازی یک دهم هزینه حل ظرفیت تنظیم نیروگاه‌های فیزیکی است و همچنین برای همه بسیار مفید است. این برای ایمنی شبکه برق و ایمنی مصرف برق کاربران مفید است.
کائو کایهو، مدیر موسسه تحقیقات انرژی ننگجیان، معرفی کرد: «برجسته‌ترین ویژگی نیروگاه‌های مجازی این است که آنها از منابع توزیع‌شده موجود در کل سیستم برق، استفاده ثانویه می‌کنند. آنها نه به ساخت‌وساز جدید نیاز دارند و نه سرمایه‌گذاری ثابت زیادی را افزایش می‌دهند.» یک نیروگاه مجازی واقعی، فرآیندی از جمع‌آوری منابع توزیع‌شده پراکنده در جامعه از طریق یک پلتفرم نرم‌افزاری است.
چنگ لو، مدیرعامل شرکت فناوری شینائو شوننگ، افزود: «نیروگاه‌های مجازی نامرئی و ناملموس هستند، اما واقعاً وجود دارند.» در پایین‌ترین لایه، اینترنت اشیا قرار دارد که هر خانه، هر ساختمان، هر وسیله نقلیه و هر کارخانه‌ای را به هم متصل می‌کند. در وسط، یک مغز تصمیم‌گیری هوش مصنوعی قرار دارد که از پایین به بالا تجمیع شده و در تراکنش‌ها، پاسخ‌ها و مقررات مختلف شبکه برق شرکت می‌کند. سوم، باید تا ترمینال گسترش یابد و قابل تنظیم، کنترل‌پذیر، قابل مشاهده و اندازه‌گیری باشد.
آینده برق دقیقاً چگونه خواهد بود؟
چیان ژیمین، عضو کمیته دائمی کمیته ملی کنفرانس مشورتی سیاسی خلق چین و معاون مدیر کمیته جمعیت، منابع و محیط زیست، گفت: «من معتقدم که هوش مصنوعی آینده از طریق انرژی حاصل خواهد شد و انرژی آینده از طریق ارتقای متقابل هوش مصنوعی به دست خواهد آمد. بنابراین، من می‌گویم که پایان هوش مصنوعی، انرژی است و پایان انرژی، هوش مصنوعی.»
ژو گونگشان، رئیس گروه GCL، گفت: «برق به علاوه قدرت محاسباتی برابر است با بهره‌وری آینده. آینده در ساخت نوع جدیدی از سیستم برق نهفته است.»
ژانگ چوانوی، رئیس شرکت مینگ‌یانگ اسمارت انرژی، گفت: «در آینده، انرژی دیگر به خودی خود یک ارزش نخواهد بود، بلکه از طریق خود انرژی ارزش ایجاد خواهد شد.»
چنگ لو، مدیرعامل شرکت فناوری انرژی ژینائوشو: «برق در آینده چگونه خواهد بود؟» برق و قدرت محاسباتی به راحتی در دسترس هستند. در آینده، ممکن است در دنیایی علمی تخیلی زندگی کنیم که در آن انرژی به نظر پایان‌ناپذیر می‌رسد و توسط مغزهای هوش مصنوعی ما هدایت می‌شود. در آینده، سیستم انرژی ممکن است شامل دخالت انسان نباشد؛ این مغز هوش مصنوعی خواهد بود که بالاترین راندمان، بهترین ایمنی و کمترین هزینه کل سیستم عامل را کنترل می‌کند.
زمان ارسال: ۲۲ سپتامبر ۲۰۲۵