در ۲۱ مه، کمیسیون توسعه و اصلاحات ملی و اداره ملی انرژی «اطلاعیه در مورد مسائل مربوط به ارتقای منظم توسعه اتصال مستقیم انرژی سبز» را صادر کردند که به بررسی و نوآوری مدل توسعه یکپارچه تولید و مصرف انرژی جدید و ارتقای مصرف محلی و نزدیک انرژی جدید می‌پردازد.
طبق این سند، اتصال مستقیم برق سبز که در این مقاله به آن اشاره شده است، به این معنی است که منابع انرژی جدید مانند انرژی بادی، تولید برق خورشیدی و تولید برق زیست‌توده مستقیماً به شبکه برق عمومی متصل نمی‌شوند، بلکه از طریق خطوط اتصال مستقیم، برق سبز را به یک کاربر برق واحد تأمین می‌کنند که می‌تواند به ردیابی فیزیکی واضحی از برق تأمین‌شده دست یابد.
خطوط اتصال مستقیم به خطوط برق اختصاصی اطلاق می‌شود که منابع برق را مستقیماً به کاربران برق متصل می‌کنند. این خطوط بر اساس اینکه آیا بار به شبکه برق عمومی متصل است یا خیر، به دو نوع طبقه‌بندی می‌شوند: نوع متصل به شبکه و نوع خارج از شبکه. در میان آنها، پروژه‌های متصل به شبکه به طور کلی در شبکه برق عمومی ادغام می‌شوند و یک رابط فیزیکی واضح و رابط مسئولیت با شبکه برق عمومی تشکیل می‌دهند. منبع برق باید به سمت کاربر در نقطه مشخص کننده حقوق مالکیت بین کاربر و شبکه برق عمومی متصل شود.
لازم به ذکر است که مقررات جداگانه‌ای برای تأمین مستقیم برق سبز به چندین کاربر از طریق خطوط اتصال مستقیم وجود دارد. منابع انرژی فتوولتائیک توزیع‌شده باید مطابق با سیاست‌هایی مانند «اقدامات اداری برای توسعه و ساخت تولید برق فتوولتائیک توزیع‌شده» اجرا شوند.
محدوده پروژه: پروژه‌های انرژی جدید می‌توانند همراه با بار جدید اضافه شده ساخته شوند. با این فرض که نیروگاه‌های خودگردان زغال‌سنگی و گازی موجود، بودجه توسعه انرژی تجدیدپذیر را به طور کامل پرداخت کرده‌اند، بار موجود مستقیماً به برق سبز متصل خواهد شد. شرکت‌های صادرات‌محور با الزامات سختگیرانه برای کاهش کربن می‌توانند از منابع انرژی جدید اطراف خود برای اتصال مستقیم برق سبز به بارهای موجود خود به طور کامل استفاده کنند. پروژه‌هایی که به دلیل اتصال به شبکه یا محدودیت‌های مصرف قادر به اتصال به شبکه نیستند، می‌توانند پس از تغییر رویه‌ها، اتصال مستقیم برق سبز خود را انجام دهند.
علاوه بر این، مقیاس تولید انرژی بادی و خورشیدی در طرح توسعه و ساخت نیروگاه‌های انرژی نو که توسط اداره انرژی استان تدوین شده است، گنجانده شده است.
مدل تشویقی: در اصل، برای پروژه‌های اتصال مستقیم برق سبز، بار باید نهاد مسئول اصلی باشد. منبع برق می‌تواند توسط بار، یا توسط شرکت تولید برق یا شرکت سرمایه‌گذاری مشترک تأسیس شده توسط هر دو طرف، سرمایه‌گذاری شود. برای کسانی که نهاد سرمایه‌گذاری یکسانی نیستند، باید یک قرارداد خرید برق چند ساله یا یک قرارداد مدیریت انرژی امضا شود تا حقوق مالکیت، تسویه حساب، مسئولیت‌ها و سایر تقسیم‌بندی‌ها به وضوح تعریف شود.
نسبت خاص: پروژه باید از اصل «تعیین منبع بر اساس بار» پیروی کند. نسبت کل انرژی نو تولید شده و مصرف شده سالانه پروژه به کل تولید برق موجود نباید کمتر از ۶۰٪ باشد و نسبت به کل مصرف برق نباید کمتر از ۳۰٪ باشد. نسبت انرژی تولید شده و مصرف شده باید به طور مداوم افزایش یابد و تا سال ۲۰۳۰ نباید کمتر از ۳۵٪ باشد.
حد بالای نسبت برق متصل به شبکه به کل تولید برق موجود، توسط مقامات انرژی هر سطح استانی با توجه به شرایط واقعی تعیین می‌شود و عموماً نباید از 20٪ تجاوز کند.
از نظر هزینه‌ها: پروژه‌های اتصال مستقیم برق سبز باید هزینه‌های انتقال و توزیع، هزینه‌های بهره‌برداری از سیستم، یارانه‌های متقابل مبتنی بر سیاست، بودجه و هزینه‌های اضافی دولتی و غیره را مطابق با مقررات مربوط به قیمت‌گذاری شورای دولتی و مقامات مالی پرداخت کنند. هیچ محلی نباید هزینه‌های مربوطه را برخلاف مقررات ملی کاهش یا معاف کند.
بازار برق: برای شرکت در معاملات بازار برق به طور کلی، تولید بر اساس نتایج معاملات بازار تنظیم می‌شود و تسویه حساب بر اساس توان مبادله شده با شبکه برق عمومی انجام می‌شود. بار پروژه نباید از طرف شرکت شبکه برق برای برق خریداری شود.
تقسیم مسئولیت: پروژه‌های اتصال مستقیم برق سبز متصل به شبکه و شبکه برق عمومی، یک رابط مسئولیت ایمنی واضح و مشخص را بر اساس نقطه مرزبندی حقوق مالکیت تشکیل می‌دهند. پروژه باید عواملی مانند ویژگی‌های منبع-بار داخلی، ظرفیت متعادل‌کننده، مزایای اقتصادی و تبادل برق با شبکه برق عمومی را به طور جامع در نظر بگیرد، ظرفیت متصل به شبکه را به طور مستقل و منطقی اعلام کند و با شرکت شبکه برق برای تعیین مسئولیت‌ها و هزینه‌های تأمین برق فراتر از ظرفیت متصل به شبکه مذاکره کند.
زمان ارسال: ۳۰ مه ۲۰۲۵